หลังจากสงครามอิหร่านปะทุขึ้น ตรรกะที่มองว่าทองคำเป็นแหล่งพักพิงปลอดภัยของสินทรัพย์ก็ได้เปลี่ยนแปลงไปอย่างมาก ในตลาดการเงินได้สังเกตว่าทองคำไม่ใช่แหล่งพักพิงที่นักลงทุนหันไปหาเมื่อเกิดแรงกดดันจริง แต่กลับกลายเป็นแหล่งที่สถาบันต่างๆ ใช้ในการเปลี่ยนเป็นเงินสดเนื่องจากมีความสามารถในการเปลี่ยนเป็นเงินสดได้ง่าย ตั้งแต่เกิดเหตุการณ์สงครามขึ้น ราคาทองคำได้ลดลง 15% ซึ่งปรากฏการณ์นี้ได้ทำลายความเข้าใจเดิมที่ว่าเมื่อความเสี่ยงเพิ่มขึ้นราคาทองคำก็จะเพิ่มขึ้น นักวิเคราะห์มองว่าเวลานี้ตลาดกำลังเล่นบทความผิดพลาดด้านสภาพคล่องซ้ำในประวัติศาสตร์ ซึ่งทองคำทำหน้าที่เป็นเครื่องมือบริหารความเสี่ยงมากกว่าที่จะเป็นเป้าหมายในการหลบภัย
ภูมิหลังนโยบาย
ธนาคารกลางทั่วโลกที่เป็นผู้เข้าร่วมสำคัญที่สุดในตลาดทองคำนั้น ตรรกะการจัดสรรสินทรัพย์กำลังปรับเปลี่ยนตามความต้องการที่แท้จริง การถูกคว่ำบาตรจากทางตะวันตกและการแช่แข็งทุนสำรองเงินตราต่างประเทศได้ผลักดันให้เกิดกระแสบังคับซื้อทองคำต่อเนื่องยาวนานถึงสามปี แต่ในขณะนี้วิกฤตพลังงานได้บีบให้แต่ละประเทศมองทุนสำรองทองคำเป็นแหล่งพักพิงในการเผชิญกับความยากลำบากในการจ่ายชำระข้อมูลจาก WGC แสดงให้เห็นว่าแม้ว่าสัดส่วนการถือครองทองคำของธนาคารกลางรวมกันจะคิดเป็นหนึ่งในห้าของโลก แต่ความเร็วในการซื้อในเดือนมกราคมได้ชะลอลงอย่างมาก การเปลี่ยนแปลงนี้สะท้อนถึงการเปลี่ยนแปลงในบทบาทของผู้ว่าการธนาคารกลางในการจัดการความมั่งคั่งของประเทศ โดยต้องรักษาความปลอดภัยของทุนสำรองขณะเดียวกันก็ต้องตอบสนองต่อการใช้จ่ายทางการคลังที่เพิ่มขึ้นอย่างมากในช่วงสงคราม
การตอบสนองของตลาด
ความคาดหวังต่อลักษณะการเคลื่อนไหวของราคาทองคำในอนาคตของตลาดกำลังเปลี่ยนไปในทางที่ดูน่าจะสมเหตุสมผลมากขึ้น สัญญาณจากโปแลนด์และตุรกีในช่วงนี้สะท้อนให้เห็นว่าการใช้ทองคำเป็นหลักประกันหรือขายออกอย่างตรงไปตรงมามีความดึงดูดเพิ่มขึ้น ซึ่งหมายถึงการเปลี่ยนแปลงของเส้นโค้งอุปสงค์และอุปทานของทองคำจะซับซ้อนมากขึ้น การแสดงราคาทองคำในอนาคตจะขึ้นอยู่กับการต่อสู้ระหว่างรางวัลความเสี่ยงทางภูมิศาสตร์-การเมืองกับความต้องการสภาพคล่องของธนาคารกลางของประเทศ ในสถานการณ์ที่ความต้องการทองคำที่แท้จริงไม่สามารถชดเชยการขายของสถาบันได้ ทองคำจะเข้าสู่ขั้นตอนการความเคลื่อนไหวที่กว้างขึ้นใหม่
