Peter Csathy pernah berada di landasan kerjaya yang stabil: bermula sebagai peguam hiburan di firma guaman besar sebelum menyertai Universal Studios sebagai eksekutif kanan. Namun ketika kerjayanya kelihatan semakin kukuh dan keluarganya menanti kelahiran anak pertama, beliau melepaskan tawaran gaji lebih tinggi serta jawatan penting untuk menyertai sebuah syarikat pemula kad ucapan digital.
Keputusan itu pernah dianggapnya sebagai kesilapan paling besar dalam kerjayanya. Selepas gelembung internet pecah, syarikat tersebut gagal merealisasikan rancangan penyenaraian awam, manakala rasa selamat dari segi kewangan keluarganya turut terjejas. Bertahun-tahun kemudian, Csathy melihat kegagalan itu sebagai titik yang membawanya ke laluan keusahawanan yang lebih berliku, tetapi lebih kreatif dan memberikan kebebasan membuat keputusan.
Meninggalkan Universal Studios demi syarikat pemula internet
Pada peringkat awal kerjayanya, Csathy bekerja sebagai peguam hiburan dan bercita-cita menyertai sebuah studio filem besar di Hollywood. Selepas beberapa kali ditolak, beliau akhirnya diterima masuk ke Universal Studios dan naik ke peringkat pengurusan kanan. Pekerjaan itu menawarkan pendapatan yang baik serta laluan kenaikan pangkat yang agak jelas.
Beberapa tahun kemudian, beliau memilih untuk meninggalkan Universal Studios dan menyertai gelombang syarikat pemula internet pada penghujung 1990-an. Ketika itu, beliau percaya dapat mencapai kejayaan dengan cepat di sebuah syarikat kad ucapan digital dan meraih pulangan melalui tawaran awam permulaan pada masa hadapan. Namun keadaan berubah dengan pantas apabila industri internet merosot dan syarikat pemula tersebut akhirnya gagal.
Keputusan itu dibuat ketika isterinya, Luisa, sedang mengandung anak pertama mereka, Hunter. Mereka belum mempunyai simpanan yang mencukupi, sedangkan Csathy sudah menerima gaji yang baik di Hollywood dan masih mempunyai peluang untuk mendapat kenaikan gaji serta pangkat. Risiko itu menjadi lebih ketara kerana ketua Universal Studios pada ketika tersebut pernah menawarkannya jawatan baharu yang lebih penting, lebih berprestij dan bergaji jauh lebih tinggi. Csathy tetap memilih untuk pergi.
Selepas syarikat itu gagal, Luisa terpaksa berdepan dengan ketidaktentuan pendapatan keluarga dan prospek kerjaya suaminya. Csathy kemudiannya mengakui bahawa berdasarkan hasil akhirnya, keputusan tersebut sememangnya kelihatan terburu-buru dan mahal akibatnya.
Kegagalan membawa Csathy ke Musicmatch
Kemunduran itu tidak menamatkan kerjaya Csathy. Selepas meninggalkan Hollywood, beliau dan keluarganya berpindah ke San Diego untuk menyertai syarikat muzik dalam talian Musicmatch. Syarikat berkenaan kemudiannya dibeli Yahoo pada harga AS$160 juta.
Ketika tinggal di San Diego, Csathy dan Luisa mendapat anak kedua, Luca, dan menetap di Rancho Santa Fe. Berbanding terus tinggal di Los Angeles serta mengikuti laluan pengurusan studio filem, pilihan ini lebih tidak stabil dan sukar diramal. Namun, ia membolehkan Csathy terlibat dalam lebih banyak projek keusahawanan serta memegang tanggungjawab lebih besar di persimpangan media, teknologi dan hiburan.
Apabila menilai semula tempoh itu, beliau berkata meninggalkan Universal Studios tidak menghasilkan kekayaan pantas seperti yang diharapkan. Sebaliknya, keputusan tersebut membuka pilihan kerjaya yang sebelum itu tidak kelihatan. Keusahawanan memberinya ruang membuat keputusan dan berkarya dengan lebih luas, tetapi pada masa sama membawa tekanan serta ketidaktentuan kewangan yang lebih kerap. Bagi Csathy, perkara pentingnya bukan setiap projek mesti berjaya, tetapi keputusan itu telah mengubah hala tuju kehidupan keluarganya.
Perniagaan Luisa tidak berkembang seperti dirancang
Luisa kemudiannya turut mencuba membangunkan sebuah organisasi yang memberi sokongan dan membina komuniti untuk golongan muda. Beliau mahu menyalurkan pegangan peribadi serta pengalaman membina komuniti yang dikumpul selama bertahun-tahun kepada sebuah usaha yang mempunyai kesan sosial.
Perniagaan itu mempunyai tujuan yang jelas dan membina hubungan sosial baharu. Namun, ia akhirnya mengambil terlalu banyak masa dan tidak memberikan kepuasan seperti yang diharapkan Luisa. Beliau kemudian meninggalkan usaha tersebut dan mengembara bersama keluarganya menggunakan van Sprinter, meneroka jalan raya di seluruh Amerika Syarikat. Baginya, percubaan itu tetap memberikan hubungan serta pengalaman baharu, selain mengurangkan penyesalan kerana tidak pernah mencuba.
Pengalaman tersebut menunjukkan bahawa kegagalan keusahawanan tidak semestinya bermakna semua masa dan sumber yang dilaburkan hilang begitu sahaja. Sesuatu projek mungkin tidak mencapai sasaran pendapatan atau matlamat kerjaya, tetapi pesertanya masih boleh memperoleh rangkaian hubungan, kemahiran dan susunan hidup yang baharu. Pada masa sama, kos dari segi masa, wang, kestabilan dan tenaga keluarga tidak boleh diketepikan.
Anak-anak turut memilih laluan kerjaya tidak konvensional
Kedua-dua anak Csathy dan Luisa kini mengejar hala tuju masing-masing. Hunter, 26, bekerja dalam bidang kreatif industri hiburan, manakala Luca, 24, ialah pembikin filem. Kedua-duanya tidak mengikuti laluan kerjaya tradisional yang bermula dengan titik permulaan jelas dan berakhir dengan pekerjaan stabil.
Menurut Csathy, pilihan kerjaya tidak konvensional mungkin membawa lebih banyak ketidaktentuan, tetapi turut memberi peluang kepada golongan muda untuk mengenali pelbagai industri dan pengalaman hidup. Bagi keluarga, menyokong pilihan sedemikian tidak bermaksud mengabaikan pendapatan, simpanan atau risiko pekerjaan. Ia bermakna mengakui bahawa pulangan kerjaya tidak hanya diukur melalui gaji jangka pendek.
Dalam bukunya, Csathy memetik pandangan penulis Gretchen Rubin mengenai “keseronokan mengalami kegagalan”. Pandangan itu menyatakan bahawa jika seseorang tidak pernah berdepan kegagalan atau tekanan yang ketara, mungkin sasaran yang ditetapkan belum cukup tinggi. Syarikat kad ucapan digital yang diasaskan Csathy akhirnya gagal, tetapi pengalaman itu memaksanya menilai semula tahap risiko yang sanggup ditanggung, matlamat kerjaya serta keperluan keluarganya terhadap keselamatan kewangan.
Pakar psikologi hubungan Eli Finkel pula memperkenalkan konsep “fenomena Michelangelo”, iaitu bagaimana pasangan boleh membantu satu sama lain mendekati gambaran diri ideal melalui sokongan dan galakan. Csathy berpandangan bahawa apabila pasangan berdepan keusahawanan, pertukaran kerjaya atau pilihan berisiko tinggi yang lain, mereka perlu membincangkan bukan sahaja kos mengejar impian, tetapi juga cara keluarga menanggung akibat jika rancangan itu gagal.
Menjadikan impian sebagai kos yang mampu ditanggung
Cadangan Csathy bukanlah supaya semua orang berhenti kerja dan memulakan perniagaan. Sebaliknya, beliau menyarankan agar impian diterjemahkan terlebih dahulu kepada rancangan yang boleh dibincangkan dan diukur.
Pertama, pasangan perlu berbincang dengan serius tentang matlamat yang selama ini tidak pernah dicuba, dengan memahami keinginan masing-masing sebelum terus menilai sama ada ia realistik. Kedua, mereka perlu mengenal pasti kos dari segi masa, wang, tidur dan pendapatan tetap, supaya beban tersebut tidak hanya disedari selepas keputusan dibuat. Ketiga, masa dan belanjawan khusus perlu diperuntukkan kepada matlamat berkenaan, bukannya menangguhkan tindakan tanpa had sehingga “keadaan hidup menjadi lebih mudah”.
Beliau turut menyarankan ahli keluarga menyatakan sokongan secara terus, supaya pasangan dan anak-anak tahu bahawa pilihan mereka difahami. Pada masa sama, impian perlu dinilai secara berasingan daripada hasil akhirnya. Perniagaan Luisa tidak berkembang seperti yang dirancang, manakala syarikat kad ucapan digital Csathy juga tidak berjaya, tetapi kedua-duanya memperoleh pengalaman, hubungan dan hala tuju hidup yang baharu.
Bagi Csathy, meninggalkan Universal Studios bukanlah formula kejayaan yang boleh diulang oleh semua orang. Keputusan itu membawa kegagalan perniagaan, ketidaktentuan pendapatan dan tekanan terhadap keluarga, sebelum membawanya ke Musicmatch serta perkembangan seterusnya dalam bidang media, teknologi dan hiburan. Persoalan kewangan yang ditinggalkan oleh pengalaman itu lebih praktikal: bagaimana sesebuah keluarga mengira risiko ketika mengejar peluang kerjaya, mengekalkan simpanan penampan dan menerima bahawa hasil akhirnya mungkin berbeza daripada rancangan asal.