Siri Netflix East of Eden mengisahkan dua beradik yang bersaing untuk mewarisi kekayaan, sekali gus mengetengahkan persoalan kewangan keluarga: adakah anak benar-benar bersedia mengambil alih harta atau perniagaan ibu bapa? Pelakon Joseph Zada dan Joe Anders berkata, jika watak mereka, Cal dan Aron, mewarisi perniagaan keluarga, keyakinan masing-masing terhadap kebolehan mengurusnya mungkin tidak sepadan dengan prestasi sebenar. Jurang antara jangkaan dan persediaan ini mudah terlepas pandang dalam perancangan harta pusaka.
Cal dan Aron berbeza pandangan tentang kemampuan masing-masing
Zada, yang membawa watak Cal, yakin dirinya mampu mengurus perniagaan keluarga dengan baik. Namun, tentang Aron lakonan Anders, Cal berpendapat adiknya kurang teliti dan mungkin menilai kebolehannya terlalu tinggi. Anders turut bersetuju bahawa Aron mungkin pada mulanya yakin dia melakukan tugas dengan cemerlang, sebelum berdepan kenyataan yang mengejutkan.
Perbualan itu mencerminkan cabaran sebenar dalam pewarisan perniagaan: waris mungkin tidak memahami keadaan syarikat sepenuhnya atau belum mempunyai pengalaman untuk menguruskannya. Tinjauan mendapati 33% anak dewasa berpendapat pewarisan harta boleh mencetuskan konflik antara adik-beradik.
Apabila perniagaan keluarga diserahkan kepada generasi seterusnya, pembahagian tanggungjawab, keupayaan mengurus dan hubungan kekeluargaan boleh saling berkait. Amanah atau pelaksana harta pusaka profesional boleh membantu dalam perancangan, tetapi tidak menggantikan keperluan ahli keluarga untuk memahami susunan pewarisan itu sendiri.
Jangkaan anak tentang harta pusaka berbeza daripada rancangan ibu bapa
Dalam tinjauan berasingan, 70% anak dewasa berkata mereka yakin dapat mengurus harta yang diwarisi. Namun, keyakinan tidak semestinya bermakna mereka memahami jenis aset yang bakal diterima atau tanggungjawab pengurusannya. Tinjauan itu mendapati 8% anak dewasa menyangka harta pusaka ibu bapa merangkumi aset perniagaan, sedangkan hanya 2% ibu bapa menyatakan mereka mempunyai aset sedemikian dalam harta pusaka.
Perbezaan jangkaan turut ketara bagi hartanah, termasuk rumah kediaman sendiri. Sebanyak 54% ibu bapa berkata harta pusaka mereka merangkumi hartanah, berbanding 32% anak dewasa yang menjangka ibu bapa akan meninggalkan hartanah.
Angka ini menunjukkan bahawa ibu bapa dan anak tidak semestinya mempunyai gambaran yang sama tentang kandungan harta pusaka. Jika jenis atau nilai aset yang diwarisi berbeza daripada jangkaan, anak mungkin perlu membuat keputusan tentang pengurusan, operasi atau pelupusan aset dalam masa singkat.
Perbincangan awal dan pendidikan kewangan bantu persediaan waris
Valerie Galinskaya, ketua Pusat Kekayaan Keluarga Merrill, menegaskan bahawa keyakinan tidak sama dengan kemampuan. Beliau menggalakkan keluarga berbincang secara terbuka tentang perancangan harta pusaka. Perbincangan tidak perlu menunggu sehingga ibu bapa lanjut usia atau pemindahan harta hampir berlaku. Apabila anak semakin dewasa, keluarga boleh menerangkan secara berperingkat tentang aset keluarga, operasi perniagaan dan tanggungjawab pengurusan.
Seorang responden tinjauan berkata beliau mahu menggunakan kekayaan yang dijangka diwarisi untuk memulakan perniagaan keluarga yang boleh diteruskan kepada generasi seterusnya. Hasrat seperti itu memerlukan lebih daripada modal: pengetahuan perniagaan, pembahagian tugas yang jelas dan persefahaman tentang matlamat keluarga juga penting. Kejayaan sesebuah perniagaan di bawah satu generasi tidak menjamin generasi berikutnya mahu atau mampu mengambil alih.
Kisah dua beradik dalam East of Eden mengingatkan bahawa pewarisan bukan sekadar memindahkan aset kepada anak. Bagi harta pusaka yang melibatkan perniagaan, pemahaman waris tentang aset, kebolehan mengurus dan persetujuan antara ahli keluarga turut menentukan sama ada perniagaan dapat diteruskan seperti yang dirancang.