ช่วงสิบปีรอบวัยเกษียณอาจเป็นตัวกำหนดว่าเงินออมที่สะสมมานานจะรองรับชีวิตหลังเลิกทำงานได้เพียงใด ในช่วง 5–10 ปีก่อนเกษียณและปีแรก ๆ หลังเกษียณ ผู้คนต้องค่อย ๆ เปลี่ยนจากการเน้นเพิ่มมูลค่าสินทรัพย์ มาเป็นการจัดรายได้ ควบคุมค่าใช้จ่าย และประเมินว่าเงินจะใช้ได้นานแค่ไหน การตัดสินใจในช่วงเปลี่ยนผ่านนี้อาจส่งผลต่อฐานะการเงินในอีกหลายสิบปีข้างหน้า
จากสะสมสินทรัพย์สู่จัดรายได้หลังเกษียณ
ระหว่างทำงาน เงินเดือนและเงินสมทบที่ทยอยลงทุนช่วยให้พอร์ตฟื้นตัวได้เมื่อตลาดปรับลง แต่เมื่อใกล้เกษียณ แรงรองรับทั้งสองส่วนอาจลดลง นักลงทุนมีเวลารอให้ตลาดฟื้นน้อยลง และอาจไม่มีเงินเดือนหรือเงินออมใหม่เข้ามาเติมพอร์ต เว้นแต่จะได้รับเงินก้อนพิเศษ สินทรัพย์ที่สะสมไว้ก่อนเกษียณมักกลายเป็นแหล่งเงินหลักหลังหยุดทำงาน
การวางแผนจึงไม่ควรยึดแนวคิดเน้นเติบโตแบบเดียวกับช่วงทำงาน ช่วงก่อนและหลังเกษียณควรทบทวนสัดส่วนการลงทุน จังหวะเริ่มรับสิทธิประโยชน์ประกันสังคม การจัดประกันสุขภาพ และบัญชีที่จะใช้ถอนเงิน ลำดับการถอนจาก IRA แบบดั้งเดิม บัญชีที่ต้องเสียภาษี และบัญชีที่ได้รับยกเว้นภาษี ล้วนมีผลต่อกระแสเงินสดและภาระภาษี
ตลาดลงพร้อมถอนเงิน อาจกระทบเงินต้นมากขึ้น
หากตลาดปรับลงในช่วงต้นของการเกษียณ ผลกระทบอาจไม่ได้จำกัดอยู่ที่ยอดบัญชีลดลงชั่วคราว เมื่อยังต้องถอนเงินเป็นประจำเพื่อใช้จ่าย นักลงทุนอาจจำเป็นต้องขายสินทรัพย์ในราคาต่ำลง ทำให้เหลือเงินต้นสำหรับรอการฟื้นตัวของตลาดน้อยกว่าเดิม การขาดทุนในช่วงใกล้เกษียณหรือหลังเกษียณจึงอาจฟื้นตัวได้ยากกว่าการเผชิญความผันผวนในช่วงต้นของวัยทำงาน
ตลาดขึ้นลงเป็นส่วนหนึ่งของการลงทุน การกระจายสินทรัพย์ช่วยลดการพึ่งพาตลาดหรือสินทรัพย์ประเภทใดประเภทหนึ่งมากเกินไป ผู้ที่ใกล้เกษียณควรประเมินความเสี่ยงของพอร์ตอีกครั้ง และดูว่าสอดคล้องกับค่าใช้จ่ายในอนาคตและแผนถอนเงินหรือไม่ ความผันผวนระยะสั้นไม่ได้หมายความว่าต้องเปลี่ยนแผนครั้งใหญ่เสมอไป แต่เมื่อระยะเวลาก่อนเริ่มใช้เงินสั้นลง ก็ควรทบทวนทั้งระดับความเสี่ยงที่รับได้และช่วงเวลาที่ต้องใช้เงิน
วางแผนที่มาของเงินสดและลำดับการถอน
โจทย์สำคัญข้อหนึ่งของแผนเกษียณคือการเปลี่ยนสินทรัพย์ให้เป็นรายได้ที่ใช้ได้ต่อเนื่อง ควรแยกให้ชัดว่าเงินส่วนใดใช้จ่ายจำเป็น เช่น ค่าบิลและหนี้สิน ส่วนใดเป็นค่าใช้จ่ายที่เลือกได้ เช่น การเดินทางหรืองานอดิเรก และควรกันเงินไว้สำหรับค่ารักษาพยาบาล มรดก และเงินเฟ้อหรือไม่
หากสินทรัพย์อยู่ในบัญชีที่ต้องเสียภาษี บัญชีที่เลื่อนการเสียภาษี และบัญชีปลอดภาษี ลำดับการถอนจะส่งผลต่อรายได้สุทธิที่นำไปใช้ได้ แผนกระแสเงินสดที่เป็นลายลักษณ์อักษรควรระบุสินทรัพย์ที่จะสร้างรายได้ ลำดับและจำนวนเงินถอน รวมถึงระยะเวลาที่คาดว่าจะรองรับได้ พร้อมทดสอบกรณีที่ไม่เป็นไปตามคาด เช่น ประเมินว่าเงินจะเพียงพอไปจนถึงอายุ 100 ปีหรือไม่
ค่าใช้จ่ายและสินทรัพย์หลังเกษียณเปลี่ยนแปลงได้ แผนจึงไม่ใช่การตัดสินใจครั้งเดียว แต่ควรตรวจสอบและปรับเป็นระยะ
เงินเฟ้อและอายุยืนทำให้ต้องใช้เงินนานขึ้น
หากเงินเฟ้อเฉลี่ยอยู่ที่ประมาณ 3.3% เงิน 500,000 หรือ 1,000,000 ดอลลาร์สหรัฐในวันนี้จะซื้อสินค้าและบริการได้น้อยลงเมื่อเวลาผ่านไป หากประเมินแผนเกษียณจากค่าครองชีพปัจจุบันเพียงอย่างเดียว ก็อาจประเมินค่าใช้จ่ายในระยะยาวต่ำเกินไป
ผู้ที่เกษียณเมื่ออายุ 65 ปีควรวางแผนรองรับช่วงเกษียณอย่างน้อยประมาณ 20 ปี และชีวิตหลังเกษียณอาจยาวนานกว่านั้นเมื่ออายุขัยเพิ่มขึ้น เงินออมจึงต้องรองรับทั้งค่าใช้จ่ายประจำวันและผลจากเงินเฟ้อที่ค่อย ๆ บั่นทอนกำลังซื้อ การวางแผนควรคำนึงถึงจำนวนปีที่คาดว่าจะเกษียณและการเปลี่ยนแปลงของรายจ่าย ไม่ใช่ดูเพียงยอดเงินในบัญชี ณ วันที่หยุดทำงาน
ประกันสุขภาพไม่ครอบคลุมค่าดูแลระยะยาวทั้งหมด
Medicare ในสหรัฐฯ ไม่ได้ให้บริการฟรี และแผนประกันสุขภาพเสริมก็มีเบี้ยประกัน การสมัครล่าช้าอาจทำให้ต้องจ่ายค่าปรับตลอดชีวิต นอกจากนี้ การดูแลระยะยาวเป็นค่าใช้จ่ายอีกประเภทที่ควรพิจารณาแยกต่างหาก ทั้งการให้ผู้ดูแลไปช่วยที่บ้านเป็นประจำและการพักในสถานดูแล ล้วนเข้าข่ายบริการดูแลระยะยาว ซึ่ง Medicare ไม่ครอบคลุม
การจัดความคุ้มครองด้านสุขภาพจึงไม่ควรพิจารณาเพียงว่ามีประกันสุขภาพทั่วไปหรือไม่ แต่ควรประเมินค่าใช้จ่ายที่อาจเกิดจากการดูแลระยะยาว และพิจารณากันสินทรัพย์ไว้รองรับ ความต้องการแตกต่างกันในแต่ละคน แต่หากไม่รวมค่าใช้จ่ายส่วนนี้ไว้ในแผนเลย เงินที่ต้องจ่ายอาจเบียดบังรายได้สำหรับชีวิตประจำวันหรือเงินออมที่ตั้งใจใช้ในด้านอื่น
ภาษีจากบัญชีเกษียณกระทบเงินที่ใช้ได้จริง
ภาษีเป็นอีกเรื่องที่มักถูกมองข้ามในการวางแผนเกษียณ หากสินทรัพย์ส่วนใหญ่อยู่ใน IRA แบบดั้งเดิม การถอนเงินโดยทั่วไปต้องเสียภาษีเงินได้ตามอัตราที่ใช้ในขณะนั้น ยอดเงินในบัญชีจึงไม่เท่ากับรายได้สุทธิที่นำไปใช้ได้ทั้งหมด
การแปลงเงินเป็น Roth เป็นทางเลือกหนึ่งที่อาจนำมาประเมินได้ โดยผู้ถือบัญชีชำระภาษีที่เกี่ยวข้องเมื่อแปลงเงินบางส่วนไปยังบัญชี Roth และเงินที่เข้าเกณฑ์ตามกฎสามารถถอนโดยไม่เสียภาษีในภายหลัง ความเหมาะสมขึ้นอยู่กับอัตราภาษีปัจจุบัน รายได้ และแผนถอนเงินในอนาคต ประเด็นสำคัญคือการชั่งน้ำหนักภาษีที่ต้องจ่ายในวันนี้กับความไม่แน่นอนด้านภาษีในอนาคต
ช่วงเปลี่ยนผ่านก่อนและหลังเกษียณไม่ได้จบลงโดยอัตโนมัติเมื่อออกจากงาน ความเสี่ยงจากตลาด แผนรายได้ เงินเฟ้อ ค่ารักษาพยาบาลและการดูแลระยะยาว รวมถึงภาษีของบัญชี ล้วนมีผลต่อระยะเวลาที่เงินออมจะรองรับการใช้จ่ายได้ การตรวจสอบแหล่งเงิน ลำดับการถอน และค่าใช้จ่ายที่ต้องกันไว้เป็นรายข้อ ช่วยให้เห็นว่าแผนปัจจุบันครอบคลุมชีวิตหลังเกษียณที่คาดหวังได้หรือไม่