เงินเฟ้อสหรัฐฯ ที่กลับมาเร่งตัวและมูลค่าหุ้นที่อยู่ในระดับสูงเพิ่มความกังวลในตลาด หลังดัชนี S&P 500 และ Nasdaq Composite ปรับลดลงมากกว่า 10% จากจุดสูงสุด เข้าสู่ช่วงปรับฐานตามนิยามที่ใช้กันทั่วไป ก่อนหน้านี้ทั้งสองดัชนีได้แรงหนุนจากการเติบโตของกำไรบริษัทและกระแสความสนใจด้านปัญญาประดิษฐ์
แรงกดดันด้านราคาที่อาจทำให้อัตราดอกเบี้ยอยู่ในระดับสูง ประกอบกับตัวชี้วัดมูลค่าหุ้นที่อยู่ในระดับสูงเมื่อเทียบกับประวัติศาสตร์ อาจส่งผลต่อการประเมินมูลค่าหุ้นและต้นทุนทางการเงินของบริษัทต่อไป
CPI สหรัฐฯ เดือนกันยายนขึ้นสู่ 3.7% พลังงานเพิ่มแรงกดดัน
ดัชนีราคาผู้บริโภค (CPI) ของสหรัฐฯ ในเดือนกันยายนเพิ่มขึ้น 3.7% เมื่อเทียบกับปีก่อน สูงกว่าการเพิ่มขึ้น 3.4% ในเดือนสิงหาคม และเป็นระดับสูงสุดนับตั้งแต่เดือนพฤษภาคม การเร่งตัวของเงินเฟ้อทำให้ภารกิจฟื้นฟูเสถียรภาพด้านราคาของธนาคารกลางสหรัฐฯ (เฟด) ซับซ้อนขึ้น
งานศึกษาจากธนาคารกลางสหรัฐฯ สาขาเซนต์หลุยส์และมินนิแอโพลิสระบุว่า ภาษีศุลกากรที่เริ่มใช้ในช่วงต้นปีเป็นหนึ่งในปัจจัยสำคัญที่ดันเงินเฟ้อขึ้นมา ก่อนที่ผลกระทบด้านอุปทานจากราคาพลังงานจะมีบทบาทมากขึ้น สงครามอิหร่านรบกวนการขนส่งน้ำมันในตะวันออกกลาง ส่งผลให้ราคาน้ำมันดิบและต้นทุนขนส่งสูงขึ้น
แนวโน้มเงินเฟ้อยังไม่แน่นอน ธนาคารกลางสหรัฐฯ สาขาคลีฟแลนด์ประเมินว่า อัตราเงินเฟ้อ CPI ทั่วไปอาจเพิ่มขึ้นเป็น 3.9% ในเดือนพฤศจิกายน ส่วน CPI พื้นฐาน ซึ่งไม่รวมอาหารและพลังงาน อาจขยับจาก 2.6% ในเดือนกันยายนเป็น 2.9% ตัวเลขดังกล่าวสะท้อนความเป็นไปได้ที่ราคาพลังงานจะแพงขึ้นและส่งผ่านไปยังสินค้าและบริการหมวดอื่น
เฟดปรับขึ้นอัตราดอกเบี้ยนโยบายในเดือนกันยายน นับเป็นการขึ้นดอกเบี้ยครั้งแรกในรอบสามปี ท่ามกลางแรงกดดันด้านราคาที่ยังต่อเนื่อง ผู้ร่วมตลาดคาดว่าเฟดอาจขึ้นดอกเบี้ยอีกครั้งในเดือนธันวาคม
ต้นทุนการกู้ยืมที่สูงขึ้นเพิ่มภาระทางการเงินให้ครัวเรือนและภาคธุรกิจ และอาจชะลอกิจกรรมทางเศรษฐกิจพร้อมกดดันกำไรบริษัท ขณะเดียวกัน หากพันธบัตรให้ผลตอบแทนน่าสนใจขึ้นเมื่อเทียบกับหุ้น ก็อาจเพิ่มแรงกดดันต่อมูลค่าหุ้นได้
CAPE ของ S&P 500 สูงกว่า 40 ต่อเนื่องเป็นเดือนที่ 6
หนึ่งในตัวชี้วัดมูลค่าหุ้นที่ใช้กันทั่วไปคืออัตราส่วนราคาต่อกำไร (P/E) ซึ่งเปรียบเทียบราคาหุ้นกับกำไรต่อหุ้นในช่วง 12 เดือนที่ผ่านมา ส่วนอัตราส่วนราคาต่อกำไรแบบปรับตามวัฏจักรของชิลเลอร์ หรือ CAPE ใช้ราคาหุ้นที่ปรับเงินเฟ้อแล้วเทียบกับกำไรเฉลี่ย 10 ปีที่ปรับเงินเฟ้อเช่นกัน เพื่อช่วยลดผลกระทบจากความผันผวนของกำไรตามวัฏจักรเศรษฐกิจ
CAPE ของ S&P 500 อยู่ที่ 40.1 ในเดือนตุลาคม และสูงกว่า 40 ติดต่อกันเป็นเดือนที่ 6 ครั้งก่อนที่ตัวเลขนี้จะทะลุระดับ 40 คือเดือนกันยายน 2000 ในช่วงฟองสบู่ดอตคอม
สถิติในอดีตแสดงว่า หลังเดือนที่ CAPE สูงกว่า 40 ผลตอบแทนเฉลี่ยของ S&P 500 อยู่ที่ 0% ในช่วงหกเดือน เป็นลบ 3% ในช่วงหนึ่งปี และเป็นลบ 19% ในช่วงสองปี อย่างไรก็ตาม ผลลัพธ์ในกลุ่มตัวอย่างมีช่วงห่างมาก โดยผลตอบแทนดีที่สุดและแย่ที่สุดอยู่ที่บวก 16% และลบ 20% ในช่วงหกเดือน บวก 16% และลบ 28% ในช่วงหนึ่งปี และบวก 8% กับลบ 43% ในช่วงสองปี ข้อมูลชุดนี้จัดทำโดยโรเบิร์ต ชิลเลอร์และ YCharts
CAPE เป็นตัวชี้วัดย้อนหลังและไม่ได้รวมประมาณการกำไรในอนาคต จึงอาจสะท้อนแรงกดดันด้านมูลค่าสูงเกินไปในช่วงที่กำไรบริษัทเติบโตเร็ว การพัฒนาด้านปัญญาประดิษฐ์ช่วยให้บริษัทบางแห่งใน S&P 500 เพิ่มอัตรากำไรและเร่งการเติบโตของกำไร อีกทั้งตลาดคาดว่าแนวโน้มดังกล่าวจะดำเนินต่อไป
นอกจากนี้ ช่วงเวลาที่ใช้คำนวณสถิติยังทับซ้อนกัน และกระจุกตัวอยู่ในช่วงก่อนและหลังฟองสบู่ดอตคอม จึงไม่ได้ครอบคลุมวัฏจักรตลาดหลายช่วงที่เป็นอิสระต่อกัน สถิติเหล่านี้ชี้ให้เห็นว่ามูลค่าหุ้นที่สูงมากอาจมาพร้อมความเสี่ยง แต่ไม่สามารถใช้ยืนยันได้ว่าตลาดจะเคลื่อนไหวไปในทิศทางใด
มูลค่าของ S&P 500 ยังคงอยู่ใกล้ระดับสูงเมื่อเทียบกับอดีต และหากอัตราดอกเบี้ยปรับขึ้นต่อ ก็อาจทำให้มูลค่าหุ้นหดตัวลงได้ นักลงทุนจึงจับตาทั้งทิศทางเงินเฟ้อและความสามารถของกำไรบริษัทในการรองรับระดับราคาหุ้นปัจจุบัน ข้อมูลผลตอบแทนในอดีตเป็นเพียงภาพของตลาดที่ผ่านมา ไม่ได้รับประกันว่าดัชนีจะปรับลงหรือฟื้นตัวในขนาดเดียวกันในอนาคต