เหตุผลที่การเดินทางไม่ใช่แค่เรื่องจำนวนประเทศอีกต่อไป
แม็กซี่ สตรัม ในวัยที่เพิ่งก้าวถึงการเดินทางครบ 50 ประเทศ เล่าว่า สำหรับเธอ ตัวเลขนี้มีความหมายในเชิงสัญลักษณ์แต่ไม่ใช่เป้าหมายหลักของการเดินทางอีกต่อไป เธอทบทวนความชื่นชอบในยุโรปตั้งแต่ยังเป็นเด็กอายุ 14 ปี ที่ซึมซับข้อมูลเกี่ยวกับประเทศต่าง ๆ และวางแผนอย่างตั้งใจเพื่อออกเดินทางอย่างอิสระเมื่อตอนเรียนมหาวิทยาลัย การเที่ยวเมืองดังในยุโรปเช่น ปารีส อัมสเตอร์ดัม และบาร์เซโลนา ได้จุดประกายความหลงใหลในการเดินทางซึ่งเปลี่ยนแปลงรูปแบบไปตามกาลเวลา
ความรีบร้อนและความไม่สมบูรณ์ของการเดินทาง
ในช่วงปี 2019 แม็กซี่และเพื่อนเดินทางในระยะเวลาเพียง 10 วันครอบคลุม 5 ประเทศ ได้แก่ กรีซ โครเอเชีย เช็ก ฮังการี และเยอรมนี ด้วยตารางแน่นและระยะเวลาพักในแต่ละเมืองไม่เกิน 48 ชั่วโมง ทำให้เธอรู้สึกเหมือนวิ่งไล่ตามตารางเวลามากกว่าการได้สัมผัสจริง ๆ เธอยกตัวอย่างประสบการณ์ที่สปลิตซึ่งใช้เวลาส่วนใหญ่อยู่ที่สนามบิน แทนที่จะสำรวจเมืองอย่างเต็มที่
สื่อสังคมเร่งความกดดันให้เสี่ยงเล่นกับตัวเลข
การแสดงจำนวนประเทศที่เยี่ยมชมในโซเชียลมีเดีย ทำให้แม็กซี่เคยรู้สึกว่าการเดินทางกลายเป็นเกมตัวเลขเพื่อการจัดอันดับมากกว่าการพักผ่อนหรือเรียนรู้วัฒนธรรม แรงกดดันเวลาและภารกิจประจำวันทำให้เธอต้องเลือกวิธีนี้จนกระทั่งปี 2023 ที่เธอถูกเลิกจ้าง ซึ่งเปิดโอกาสให้เธอมีเวลาที่จะเดินทางแบบช้าลงและตั้งใจมากขึ้น
การเดินทางช้ากับการสัมผัสประสบการณ์ทางวัฒนธรรม
ในปี 2024 เธอใช้เวลาส่วนใหญ่ในทวีปเอเชียและออสเตรเลีย โดยพักในแต่ละสถานที่มากกว่าสามสัปดาห์ ช่วงเวลานี้ทำให้เธอสามารถปะติดปะต่อเรื่องราววัฒนธรรม ประวัติศาสตร์ และสำรวจจุดที่ไม่เป็นที่รู้จัก เช่น การสำรวจแม่น้ำคีนาบาลังกันที่บอร์เนียวในมาเลเซียเพื่อศึกษาลิงชิมแปนซีและจระเข้ รวมถึงการเดินทางไปหมู่เกาะโกโมโดในอินโดนีเซียเพื่อรับใบรับรองดำน้ำขั้นสูง ซึ่งช่วยให้เห็นความหลากหลายของสภาพภูมิศาสตร์และวัฒนธรรมในประเทศเดียวกัน
การกลับมาเยือนซ้ำสร้างมูลค่าของการเดินทาง
แม็กซี่ไม่มองว่าประเทศที่เคยไปแล้วคือแค่ "เช็คอินให้ครบ" เธอกลับเลือกไปซ้ำประเทศที่รู้สึกผูกพัน เช่น อิตาลี บอสเนีย รวมถึงยังพยายามหาที่พักฐานในซาราเยโว ความสัมพันธ์ระหว่างบุคคล การเรียนรู้ภาษา และความรู้สึกเป็นเจ้าของพื้นที่จึงกลายเป็นมูลค่าที่แท้จริงของการเดินทาง
เป้าหมายยังมี แต่ทัศนะเปลี่ยนแปลง
แม้เธอยังมี 12 ประเทศในยุโรปที่ยังไม่ได้ไปเยือน ตัวเลขนี้ไม่ได้ใช้เพื่อแข่งขัน แต่เป็นบันทึกส่วนตัว การได้พบประสบการณ์ที่ลึกซึ้งและการสะสมประสบการณ์ชีวิตจึงมีความหมายมากกว่าแค่จำนวนประเทศที่ไปเยือน