Lembaga pengarah Nvidia sedang menyiasat hubungan Ketua Pegawai Eksekutif (CEO) Jensen Huang dengan seorang wanita yang disyaki menjalankan kegiatan perisikan bagi pihak China. Eric O’Neill, bekas pegawai kontra-perisikan FBI, berkata urusan perniagaan mahupun hubungan peribadi boleh menjadi laluan untuk mendekati eksekutif yang mempunyai akses kepada harta intelek, rancangan strategik dan hubungan kerajaan. Namun, hubungan intim semata-mata bukan bukti kegiatan pengintipan.
Nvidia menduduki tempat ke-16 dalam senarai Fortune 500 AS bagi 2026. Pada 12 November, Huang meletakkan jawatan sebagai presiden, CEO dan pengarah syarikat. Lembaga memulakan proses mencari pengganti dan melantik Ketua Pegawai Kewangan Colette Kress sebagai CEO sementara. Tadbir urus korporat, keselamatan maklumat dan peralihan kepimpinan kini menjadi perhatian pelabur.
Dalam mesej kepada kakitangan pada 15 November, Huang mengakui berlaku curang terhadap isterinya dan berkata beliau akan memberi kerjasama kepada siasatan lembaga. Pegawai perisikan AS dilaporkan percaya Alice Huang, bekas eksekutif syarikat Singapura Megaspeed, telah direkrut oleh agensi perisikan China. Kerajaan China menafikan dakwaan itu.
Lembaga Nvidia berkata setakat ini tiada alasan untuk mempercayai bahawa maklumat sulit syarikat atau keselamatan negara telah terjejas. Sebuah jawatankuasa yang terdiri daripada pengarah bebas akan meneliti semua maklumat yang tersedia. Selepas pengakuan Huang, nilai pasaran Nvidia susut kira-kira AS$450 bilion secara keseluruhan.
O’Neill: Pendekatan kepada CEO boleh bermula dengan pergaulan biasa
O’Neill pernah terlibat dalam operasi penyamaran yang membantu membongkar kegiatan Robert Hanssen, ejen FBI yang menjadi perisik. Beliau mengasaskan NeXasure AI dan menulis buku Spies, Lies, and Cybercrime. Menurutnya, pengumpulan risikan biasanya tidak bermula dengan permintaan terus untuk mendapatkan rahsia. Hubungan boleh dimulakan melalui persidangan industri, pengenalan perniagaan, acara sosial atau aplikasi temu janji. Individu yang mendekati eksekutif mungkin mencari persamaan dan membina kepercayaan sebelum membuat sasaran berasa dihargai.
Taktik mendapatkan maklumat, akses atau pengaruh melalui tarikan romantik atau seksual lazimnya dikenali sebagai “perangkap madu” (honey trapping). O’Neill berkata taktik ini sudah wujud sebelum aplikasi temu janji digunakan secara meluas. Intinya ialah menggunakan hubungan peribadi untuk membina kepercayaan, kemudian mencari peluang mendapatkan maklumat atau mempengaruhi keputusan.
Antara tanda amaran yang beliau senaraikan ialah hubungan yang berkembang luar biasa pantas, pertanyaan berulang tentang urusan sensitif, permintaan untuk diperkenalkan kepada rakan sekerja berpengaruh dan desakan supaya hubungan dirahsiakan. Matlamatnya mungkin untuk memperoleh maklumat dalaman, mempengaruhi keputusan perniagaan atau mendapatkan bahan yang boleh digunakan untuk memeras ugut.
Tanda-tanda ini sukar dikenal pasti apabila seorang eksekutif sudah mempercayai individu berkenaan. Apabila pegawai keselamatan menyuarakan kebimbangan, keterikatan emosi juga boleh menyebabkan eksekutif enggan menerima amaran.
Latihan keselamatan eksekutif meliputi perjalanan dan peranti
Peter Wamke, bekas pegawai kanan risikan CIA, kini melatih eksekutif korporat melalui Institut Kajian Kontra-Perisikan. Katanya, latihan itu membincangkan pihak yang mungkin menyasarkan sesebuah syarikat, matlamat mereka serta cara mereka mendekati pekerja dan kontraktor. Eksekutif boleh menjadi sasaran kerana rangkaian hubungan mereka yang luas, tetapi ada yang menganggap langkah keselamatan hanya perlu untuk kakitangan bawahan, sekali gus mendedahkan diri kepada risiko.
Latihan Wamke turut merangkumi risiko ketika berada di luar negara. Bilik hotel dan perjalanan ke lokasi pertemuan mungkin terdedah kepada pengawasan elektronik; peranti eksekutif boleh menjadi sasaran pengumpulan maklumat; dan jurubahasa mungkin mempunyai kaitan dengan agensi perisikan.
Beliau mengingatkan bahawa latihan tidak semestinya memudahkan seseorang mengesan usaha mendapatkan maklumat secara tersembunyi. Individu yang terlatih boleh mengarahkan perbualan sehingga sasaran mendedahkan maklumat tanpa berasa curiga.
Lembaga perlu sediakan saluran siasatan di luar CEO
O’Neill mencadangkan supaya ketua keselamatan, penasihat undang-undang am dan ketua keselamatan maklumat mempunyai saluran sulit untuk melaporkan perkara kepada pengarah bebas. Jika CEO enggan memberikan kerjasama, lembaga boleh melantik peguam dan penyiasat luar untuk menilai ancaman yang boleh dipercayai serta mencadangkan langkah perlindungan. Dalam keadaan yang bersesuaian, syarikat juga patut menghubungi penguat kuasa persekutuan.
Beliau menegaskan bahawa hubungan peribadi sahaja tidak membuktikan berlakunya pengintipan. Siasatan perlu dijalankan secara objektif dan berhati-hati, dengan mengambil kira keselamatan korporat serta privasi eksekutif. Penilaian risiko pula wajar dibuat oleh pihak yang tidak terlibat dalam hubungan tersebut.
Bagi Nvidia, lembaga menyatakan setakat ini tiada tanda bahawa maklumat sulit atau keselamatan negara telah terjejas, sementara siasatan diteruskan. Susunan tadbir urus syarikat, hasil siasatan dan perubahan nilai pasarannya kekal sebagai perkara konkrit untuk dipantau.