Minat terhadap kredit swasta gred pelaburan semakin meningkat. Analisis Russell Investments mendapati sesetengah pengurus menawarkan spread bersih sekitar 150 hingga 200 mata asas lebih tinggi berbanding kredit gred pelaburan di pasaran awam, manakala kerugian sejarahnya setanding. Bagi institusi yang mahu mempelbagaikan sumber pulangan dan pendedahan kepada penerbit, aset ini boleh melengkapi bon awam. Namun, pelabur perlu menerima kecairan, ketelusan dan fleksibiliti dagangan yang lebih terhad.
Syarikat insurans mahu menambah pendedahan
Tinjauan terhadap syarikat insurans pada tahun ini menunjukkan 40% responden merancang meningkatkan peruntukan kepada pinjaman langsung gred pelaburan, manakala 38% mahu menambah pendedahan kepada kredit berstruktur gred pelaburan. Permintaan yang meningkat mendorong pengurus pelaburan alternatif memperluas keupayaan mencari dan mengatur pembiayaan. Ini membolehkan mereka menawarkan pembiayaan yang lebih khusus kepada syarikat peminjam serta melaksanakan lebih banyak urus niaga dua hala secara langsung dengan peminjam gred pelaburan.
Harga urus niaga sedemikian boleh mencerminkan struktur pembiayaan yang disesuaikan serta kekangan kecairan yang ditanggung pemberi dana. Russell Investments menyatakan bahawa spread selepas yuran bagi sesetengah pengurus kredit swasta gred pelaburan adalah sekitar 150 hingga 200 mata asas lebih tinggi berbanding kredit di pasaran awam. Dalam analisis yang sama, tahap kerugian sejarahnya hampir setara dengan pasaran kredit gred pelaburan awam. Hasil sebenar tetap bergantung pada pengurus, urus niaga dan mutu pengunderaitan.
Pasaran AS$38 trilion meluaskan pilihan peminjam
Portfolio kredit gred pelaburan awam mungkin tertumpu pada penerbit korporat terbesar. Apabila spread kredit mengetat, pampasan kepada pelabur untuk menanggung risiko berkaitan juga boleh menjadi terhad. Bagi portfolio yang mempunyai pendedahan besar kepada kredit awam, kredit swasta berpotensi menambah kepelbagaian dari segi penerbit dan jenis urus niaga.
Pasaran kredit swasta gred pelaburan dianggarkan bernilai kira-kira AS$38 trilion, merangkumi ramai peminjam dan urus niaga pembiayaan di luar pasaran awam tradisional. Saiz pasaran itu tidak bermakna semua pelabur mempunyai akses yang sama kepada peluangnya. Sumber urus niaga, jenis pembiayaan dan kepakaran sektor berbeza mengikut pengurus, sementara portfolio pengurus tunggal juga boleh tertumpu pada bidang tertentu.
Peruntukan 20% menaikkan andaian pulangan tambahan kepada 62 mata asas
Dalam contoh Russell Investments, bon kredit gred pelaburan awam yang diurus secara aktif diandaikan memberikan pulangan tambahan bersih sebanyak 40 mata asas, berbanding 150 mata asas bagi kredit swasta gred pelaburan. Jika 20% daripada peruntukan tradisional dialihkan kepada kredit swasta gred pelaburan, pulangan tambahan bersih portfolio dianggarkan meningkat daripada 40 kepada 62 mata asas.
Pengiraan ini sekadar menunjukkan kesan terhadap portfolio berdasarkan andaian pulangan yang berbeza, bukannya jaminan hasil sebenar. Keputusan boleh berubah mengikut kadar peruntukan, pulangan tambahan bersih yang benar-benar dicapai dan kos. Pelabur juga perlu menimbang kecairan, ketelusan dan fleksibiliti pelarasan yang lazimnya lebih rendah bagi urus niaga swasta. Sebarang peruntukan perlu disesuaikan dengan matlamat portfolio dan keperluan aliran tunai.
Pembiayaan Intel menunjukkan pertindihan pasaran awam dan swasta
Syarikat boleh menggunakan bon awam dan modal swasta untuk memenuhi keperluan pembiayaan yang berbeza, termasuk syarikat besar gred pelaburan. Intel pernah mempertimbangkan pilihan pembiayaan bagi sebuah kilang semikonduktor berskala besar sebelum memilih urus niaga swasta yang disesuaikan, berbanding menerbitkan bon tradisional. Pembiayaan seperti ini boleh dibentuk mengikut keperluan projek, sementara pelabur yang menerima struktur lebih khusus mungkin mendapat pampasan melalui terma urus niaga.
Bagi pelabur, kes Intel menunjukkan bahawa saluran pembiayaan awam dan swasta tidak semestinya terpisah sepenuhnya. Menilai kedua-duanya dalam kerangka kredit gred pelaburan yang sama boleh membantu perbandingan antara peminjam, struktur urus niaga dan sumber spread. Namun, ciri khusus setiap urus niaga swasta bermakna terma, risiko dan kecairannya perlu dinilai satu demi satu.
Kredit swasta gred pelaburan berbeza daripada pinjaman langsung tradisional
Istilah kredit swasta sering merujuk kepada pinjaman langsung kepada syarikat bukan gred pelaburan. Pinjaman ini lazimnya membawa risiko kredit lebih tinggi dengan sasaran pulangan lebih besar, dan biasanya menggunakan kadar terapung serta mempunyai pendedahan tempoh yang terhad atau tiada tempoh matang efektif yang ketara.
Sebaliknya, kredit swasta gred pelaburan menyediakan pendedahan kredit gred pelaburan melalui pembiayaan korporat yang dirunding secara persendirian dan pembiayaan bersandarkan aset. Pelabur mungkin menerima pulangan tambahan kerana menanggung kecairan lebih rendah, struktur lebih khusus dan kerumitan lebih tinggi, sambil mengekalkan ciri kredit gred pelaburan. Berbanding pinjaman langsung tradisional, aset ini juga boleh menawarkan pendedahan tempoh. Dari segi peranan dalam portfolio, ia lebih hampir kepada bon gred pelaburan awam, manakala pinjaman langsung tradisional lebih hampir kepada bon pulangan tinggi dan pinjaman bersindiket.
Insurans sudah melabur, dana pencen masih menilai
Syarikat insurans memainkan peranan penting dalam menjadikan kredit swasta gred pelaburan sebagai kelas aset institusi. Kebanyakan syarikat insurans hayat di Amerika Syarikat menggunakan kredit swasta sebagai pelengkap kepada bon awam, dan lebih 90% daripada pendedahan kredit swasta mereka berada dalam kategori gred pelaburan. Peruntukan dana pencen kepada kelas aset ini masih baharu, tetapi sebilangan kecil sudah memasukkannya sebagai pelengkap kepada portfolio pendapatan tetap yang disusun untuk memadankan liabiliti.
Liputan sektor, jenis urus niaga dan saluran mendapatkan peluang berbeza antara pengurus. Menggabungkan beberapa pengurus dengan keupayaan yang saling melengkapi boleh meluaskan bahagian pasaran yang diliputi dan mengurangkan kebergantungan pada satu pendekatan. Apabila pengurus berpengalaman mengembangkan operasi dan pemain baharu memasuki pasaran, keupayaan mendapatkan urus niaga, piawaian pengunderaitan serta kepakaran khusus kekal sebagai faktor penting dalam pemilihan pengurus.
Kredit swasta gred pelaburan meluaskan pilihan dalam pendapatan tetap berkualiti tinggi, tetapi bukan pengganti langsung kepada bon awam. Potensi pulangan tambahannya perlu ditimbang bersama kekangan kecairan dan ketelusan maklumat. Bagi institusi, pemilihan pengurus, pembinaan portfolio dan keperluan aliran tunai kekal antara pertimbangan utama sebelum membuat peruntukan.