- จากการวิเคราะห์โมเดลคาดการณ์ข้อมูล พบว่าในช่วงสิบสองเดือนที่ผ่านมา การทำชอร์ตหุ้นกับสิบบริษัทประกันชีวิตที่ใหญ่ที่สุดในสหรัฐฯ เพิ่มขึ้นเกือบ 3 พันล้านดอลลาร์สหรัฐฯ โดยสะสมเป็น 5.3 พันล้านดอลลาร์สหรัฐฯ อัตราการยืมหุ้นเพื่อทำชอร์ตเพิ่มมากกว่า 130%
- กองทุนการเงินระหว่างประเทศ (IMF) อ้างอิงข้อมูลจากมูดี้ส์ (Moody's) ระบุว่าประมาณ 35% ของเงินในงบดุลของบริษัทประกันชีวิตสหรัฐฯ ผูกพันกับหนี้สินเอกชน การกังวลเรื่องความไม่สมดุลของสภาพคล่องของสินทรัพย์เพิ่มมากขึ้น
- ดัชนี S&P500 สหรัฐฯ สำหรับภาคประกันภัย (.SPXIN) ลดลงเกือบ 5% ตั้งแต่ต้นปี ซึ่งต่ำกว่าดัชนี S&P500 (SPX:IND) ที่เพิ่มขึ้น 4.7% ในช่วงเดียวกัน หุ้นชอร์ตในบางบริษัทเช่น Brighthouse Financial (BHF:US) มีอัตราการชอร์ตเกิน 13%
การเปิดเผยความเสี่ยงของหนี้สินเอกชนทำให้ราคาประเมินความเสี่ยงเพิ่มขึ้น
กองทุนเฮดจ์ฟันด์ทั่วโลกกำลังประเมินสุขภาพงบดุลในอุตสาหกรรมประกันชีวิตใหม่ หลังจากยุคของอัตราดอกเบี้ยต่ำมากว่า 10 ปี บริษัทประกันสหรัฐได้เพิ่มการลงทุนในหนี้สินเอกชนผลตอบแทนสูง เพื่อให้ตรงกับต้นทุนหนี้สินระยะยาว ข้อมูลจากธนาคารบาร์เคลย์ระบุว่าภายในปี 2025 บริษัทประกันสหรัฐจะขยายขนาดการถือครองหนี้สินเอกชนประมาณ 20% อย่างไรก็ตามด้วยอัตราดอกเบี้ยหลักที่คงอยู่ในระดับสูง สินเชื่อให้แก่ธุรกิจขนาดกลางและโครงสร้างพื้นฐานปัญญาประดิษฐ์จึงเผชิญกับการประเมินมูลค่าที่ท้าทาย ผู้ร่วมตลาดได้คำนวณความเสี่ยงของหนี้สินเอกชนที่ขาดสภาพคล่องในตลาดทุติยภูมิและความไม่โปร่งใสในมูลค่าเข้าไปยังโมเดลการประเมินราคาหุ้นของบริษัทประกัน
ดัชนีในอุตสาหกรรมต่ำกว่าตลาดหลักและกำไรที่กดดัน
การไหลออกของทุนในระดับจุลภาคได้เกิดแรงกดดันที่ชัดเจนในตลาดหุ้น ดัชนี S&P 500 สหรัฐฯ สำหรับภาคประกันชีวิตได้แยกออกจากทิศทางของตลาดหลัก รายงานผลการวิเคราะห์ล่าสุดของบาร์เคลย์ลดการคาดการณ์กำไรคาดว่า EPS ของบริษัทประกันชีวิตสหรัฐฯ หลัก 15 บริษัทจะลดลงเกือบ 7% ในปีนี้ การคาดการณ์เชิงลบนี้เกิดจากแรงกดดันสองประการ: หนึ่ง คือ อัตราการผิดนัดชำระหนี้ที่อาจจะเพิ่มขึ้นจากการชะลอตัวทางเศรษฐกิจที่อาจเกิดขึ้น สอง คือ ความเสี่ยงในการด้อยค่าของทุนในขณะที่ทดสอบความกดดันของพอร์ตการลงทุนในหนี้สินเอกชน แม้ว่านักวิเคราะห์บางรายเชื่อว่าความรู้สึกที่ชอร์ตลงทุนขณะนี้อาจจะกำลังประเมินเศรษฐกิจในเชิงลบมากเกินไป แต่แนวโน้มการถอนทุนป้องกันความเสี่ยงยังไม่ถึงจุดต่ำสุด
การเปลี่ยนแปลงทางโครงสร้างในการชอร์ตหุ้นของบริษัทในระดับจุลภาค
ในระดับของบริษัทเดี่ยว พบอัตราการชอร์ตที่มีโครงสร้างสูงมาก ค่าในหุ้นของ Principal Financial Group (PFG:US) พุ่งขึ้นกว่า 80% ในปีที่ผ่านมา และแตะระดับยอดสูงสุดที่เกิน 4% ของหุ้นที่หมุนเวียนในเดือนมีนาคม ในทางตรงกันข้าม Brighthouse Financial (BHF:US) เผชิญแรงกดดันการชอร์ตที่รุนแรงยิ่งกว่า ด้วยอัตราชอร์ตที่ทำสถิติ 13% ในต้นเดือนมีนาคม นอกจากนี้ พระรามประกันภัย (PRU:US) ที่มีอัตราชอร์ตเพิ่มจาก 1.96% เป็น 3.27% โดยข้อมูลการซื้อขายที่เร่งตัวเหล่านี้แสดงให้เห็นว่าเฮดจ์ฟันด์ไม่ได้ใช้กลยุทธ์การชอร์ตแบบไร้การเลือกสรร แต่เน้นเจาะจงต่อบริษัทประกันที่มีการเปิดรับหนี้สินเอกชนมากเกินไปและมีเงินทุนสำรองน้อย
การเป็นเงาธนาคารและการเก็งกำไรในสุญญากาศทางการกำกับดูแล
หนึ่งในตรรกะหลักที่ผลักดันให้ทุนในการทำชอร์ตเพิ่มขึ้นคือแนวโน้มในการเป็นเงาธนาคารของการจัดสรรทรัพย์สินในอุตสาหกรรมประกันชีวิต หัวหน้าฝ่ายตราสารหนี้ของ Mediolanum International Funds ชี้ให้เห็นว่าหนี้สินในการลงทุนเอกชนได้รับการควบคุมน้อยกว่าระบบธนาคารพาณิชย์ทั่วไป ตัวบันทึกการปลดจากเจ้าหน้าที่ตรวจสอบคนก่อนทอม กิเบร์ ประมาณการว่าบริษัทประกันได้ย้ายทรัพย์สินที่มีมูลค่ามากถึง 1.54 ล้านล้านดอลลาร์สหรัฐฯ ไปยังบริษัทลูกธีรชนาการที่ขาดความโปร่งใส โครงสร้างที่ซับซ้อนเหล่านี้เพื่อการจัดการทรัพย์สินและการประกันภัยจริงๆ แล้วเป็นการสร้างเครือข่ายทรัพย์สินที่อยู่ต่างประเทศและนอกกรอบ ด้วยการที่การปฏิรูปกฎยังไม่สามารถเข้าสู่เนื้อหาเครดิตที่แท้จริงของทรัพย์สินพื้นฐาน ตลาดใช้วิธีสุดขั้วในการทำชอร์ตหุ้นของบริษัทแม่เพื่อป้องกันเหตุการณ์หงส์ดำของระบบที่อาจเกิดขึ้น
